Odbywajcie dla Boga pielgrzymkę - hadżdż i odwiedzenie - umra! A jeśli macie trudności, to taką ofiarę, jaka jest dla was łatwa. I nie gólcie swoich głów, dopóki ofiara nie dotrze do swego miejsca. A ten, kto jest chory spośród was albo też ma jakiś uraz w głowie, musi się wykupić przez post, przez jałmużnę lub przez ofiarę rytualną. Ale kiedy jesteście bezpieczni, to każdy, kto zadowala się odwiedzeniem umra do czasu pielgrzymki hadżdż, niech złoży ofiarę, jaka jest dla niego łatwa. A ten, kto nie znajdzie niczego, niech pości przez trzy dni w czasie pielgrzymki, a siedem dni, kiedy powróci, to jest dziesięć w całości. To ma ważność tylko dla tego, którego rodzina nie jest obecna w świętym Meczecie. Bójcie się Boga! Wiedzcie, że Bóg jest straszny w karaniu
Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn
Wypełnij Pielgrzymkę i Nawiedzenie Boga, wypełniając je zgodnie z tym, co im się należy; ale jeśli wróg uniemożliwia wam ich wypełnienie, wówczas [złóżcie] taką ofiarę, jaka jest wykonalna dla was – owcy – i nie golcie głów, to znaczy nie uwalniajcie się ze stanu nietykalności pielgrzymkowej, dopóki wspomniana ofiara nie dotrze na swoje miejsce, swoje miejsce ofiary, to znaczy w obrębie zagrody, według al-Shafi’ī; wówczas dokonuje się ofiary w intencji wyzwolenia się ze stanu nietykalności pielgrzymkowej i rozdziela się pomiędzy potrzebujących, po czym następuje ogolenie głowy i następuje uwolnienie. Jeśli ktoś z was jest chory lub ma dolegliwości głowy, takie jak wszy lub silne bóle, i w ten sposób ogolił głowę w stanie nietykalności pielgrzymkowej, wówczas ciąży na nim obowiązek odkupienia przez post przez trzy dni lub dobrowolna jałmużna w postaci trzech miar sześciennych głównego pożywienia miasta dla sześciu potrzebujących osób lub ofiara rytualna, to jest ubój owcy (aw, „lub”, oznacza wolność wyboru). Do tego [ostatniego] dodano przypadek tego, który goli głowę bez wymówki, ponieważ w jego przypadku wymóg odkupienia jest najbardziej oczywisty; ale także [jest to wymagane w przypadku] kogoś, kto bez golenia cieszy się takimi rzeczami, jak zapachy, strój lub olejki, czy to z wymówką, czy bez. Kiedy jesteś bezpieczny, wiedząc, że wróg zniknął lub nie jest obecny, to ktokolwiek cieszy się Nawiedzeniem, ukończył je i przestrzegał jego rytualnych zakazów, aż do Pielgrzymki, dopóki nie wejdzie w jej rytualną nietykalność w odpowiednich miesiącach; niech jego ofiara będzie taka, jaka jest dla niego wykonalna, na przykład owca, którą składa w ofierze po wejściu w stan nietykalności pielgrzymkowej, najlepiej w Dniu Ofiary; lub jeśli nie znajdzie żadnego, ponieważ nie ma dostępnych lub nie ma wystarczających środków, wówczas w Pielgrzymce ciąży na nim obowiązek postu trzydniowego, to znaczy w stanie nienaruszalności pielgrzymki. W takim przypadku powinien wejść w stan nietykalności pielgrzymkowej przed siódmym dniem Dhū’l-Hijja, ale najlepiej przed szóstym, ponieważ zniechęca się do postu w Dniu Arafa. Co więcej, w dniach tashrīq nie powinien pościć, zgodnie z dwiema opiniami przypisywanymi al-Shāfi’ī. I z siedmiu, kiedy powrócisz do swojego miejsca zamieszkania, czy to w Mekce, czy w jakimkolwiek innym; lub gdy zakończysz obrzędy Pielgrzymki” (następuje przejście z trzeciej [do drugiej] osoby); to jest pełna dziesiątka (to zdanie potwierdza to, co właśnie zostało powiedziane); że wspomniane zastrzeżenie dotyczące obowiązku składania ofiary lub postu na osobie, która skorzystała z [nawiedzenia], dotyczy tej osoby, której rodzina nie jest obecna w Świętym Meczecie, zatem według al-Shāfi’ī nie znajduje się ona w promieniu 50 mil od Świętego Zamku. Jeśli oni są [jednak obecni], to w jego przypadku nie jest wymagana żadna krew [ofiara] ani post, nawet jeśli cieszył się [nawiedzeniem]. Wzmianka o „rodzinie” ma na celu powiadomienie o zastrzeżeniu w przypadku „zamieszkania” [w pobliżu Świętego Meczetu]. Jeżeli ktoś miałby zamieszkać [tymczasowo], ale nie pozostać stałym, przed miesiącami Pielgrzymki i cieszyć się Nawiedzeniem, wówczas [post lub ofiara] będzie na nim spoczywał; jest to jedna z dwóch opinii al-Shāfi’ī, druga jest taka, że nie jest ona [obowiązkowa]. Mówi się, że termin ahl, „rodzina”, oznacza „siebie”. W Sunnie, oprócz tej, która cieszy się Nawiedzeniem, jak wspomniano, jest także ta, która wchodzi w stan nietykalności pielgrzymkowej zarówno dla Nawiedzenia, jak i Pielgrzymki łącznie [sc. qārin, „ten, który łączy”] lub w przypadku, gdy Pielgrzymka wkracza w [nawiedzenie], ale zanim [zostanie dokonane] okrążenie. I bójcie się Boga w tym, co wam nakazuje i czego wam zabrania; i wiedzcie, że Bóg surowo karze za każdego, kto się Mu sprzeciwia.