Koran 2:213 – Sura Al-Baqarah (Krowa)

Ludzie stanowili jedną wspólnotę w wierze, ale popadli w spory i niektórzy wierzyli, a inni nie wierzyli; Wtedy Bóg posłał do nich proroków, jako zwiastunów dobrej nowiny, dla wierzących raju, a dla niewiernych ostrzegających, ognia; i objawił wraz z nimi Pismo, czyli Księgi, z prawdą (bi’l-haqqi, „z prawdą”, jest semantycznie powiązane z anzala, „objawił”), aby zgodnie z tym mógł decydować między ludźmi o różnicach w religii; i tylko ci, którym je dano, Pismo Święte, tak że niektórzy wierzyli, a inni nie wierzyli, różnili się co do [co do] religii, po wyraźnych dowodach i oczywistych argumentach na rzecz Jedności Boga, doszła do nich (min [od min ba’di, „po”] jest semantycznie powiązane z ikhtalafa, „różnili się” i razem z tym, co następuje, należy rozumieć jako poprzedzające wyjątek [illa lladhīna, „tylko” te”]); z bezczelności, ze strony niewiernych, jeden do drugiego; następnie Bóg poprowadził tych, którzy uwierzyli, do prawdy, co do której (min [o min al-haqqi, „prawdy”] jest tutaj objaśnione), że za Jego pozwoleniem i z Jego woli byli rozbieżni; a Bóg prowadzi swoim przewodnictwem, kogo chce, na prostą ścieżkę, ścieżkę prawdy.