Tekst arabskiالبقرة
لِلۡفُقَرَآءِ ٱلَّذِينَ أُحۡصِرُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا يَسۡتَطِيعُونَ ضَرۡبٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ يَحۡسَبُهُمُ ٱلۡجَاهِلُ أَغۡنِيَآءَ مِنَ ٱلتَّعَفُّفِ تَعۡرِفُهُم بِسِيمَٰهُمۡ لَا يَسۡـَٔلُونَ ٱلنَّاسَ إِلۡحَافٗاۗ وَمَا تُنفِقُواْ مِنۡ خَيۡرٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌ
To jest dla ubogich, którzy zostali doprowadzeni do biedy, działając na drodze Boga, i nie mogą wędrować po ziemi; głupiec uważa ich za bogatych z powodu ich wstrzemięźliwości, ale ty poznasz ich po ich znamionach: oni nie proszą ludzi natrętnie: A cokolwiek wy rozdajecie z dobra, to, zaprawdę, Bóg o tym wie dobrze
Transliteracja fonetyczna
Lilfuqarai allatheena ohsiroo fee sabeeli Allahi la yastateeAAoona darban fee alardi yahsabuhumu aljahilu aghniyaa mina alttaAAaffufi taAArifuhum biseemahum la yasaloona alnnasa ilhafan wama tunfiqoo min khayrin fainna Allaha bihi AAaleemun
Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn
Za biednych (to jest orzeczenie brakującego tematu, al-sadaqāt, „dobrowolne dawanie jałmużny”), którzy są ograniczeni na drodze Bożej, tych, którzy zamknęli się [w przygotowaniu] do walki: zostało to objawione w odniesieniu do ludu Suffa, składającego się z około czterystu emigrantów (muhājirūn), oddzielonych [od innych muzułmanów] w celu studiowania Koranu i wzięcia udziału w najazdach; i nie są w stanie podróżować (darban, czyli safaran) po ziemi, zajmować się handlem i zarabiać na życie, ponieważ są całkowicie zaangażowani w walkę; ignorant uważa ich, ze względu na sposób, w jaki się zachowują, za bogatych ze względu na ich wstrzemięźliwość, to znaczy powstrzymywanie się od proszenia o rzeczy; ale ty, do którego się zwracasz, poznasz ich po ich znamionach, po znakach ich pokory i wysiłku; nie żebrzą od ludzi i żądają pilnie, natarczywie, to znaczy w ogóle nie żebrzą, więc nie ma mowy o wytrwałości. A jakiekolwiek dobro rozdajecie, zaprawdę, Bóg o tym wie i odpowiednio wam to wynagrodzi.