2:30Medyńska

Koran 2:30 – Sura Al-Baqarah (Krowa)

Werset 30 ze 114 sur w Świętym Koranie. Przekład Józefa Bielawskiego.

Tekst arabskiالبقرة

وَإِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَـٰٓئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٞ فِي ٱلۡأَرۡضِ خَلِيفَةٗۖ قَالُوٓاْ أَتَجۡعَلُ فِيهَا مَن يُفۡسِدُ فِيهَا وَيَسۡفِكُ ٱلدِّمَآءَ وَنَحۡنُ نُسَبِّحُ بِحَمۡدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَۖ قَالَ إِنِّيٓ أَعۡلَمُ مَا لَا تَعۡلَمُونَ

Przekład na język polskiJózef Bielawski

I oto powiedział twój Pan do aniołów: "Ja umieszczę na ziemi namiestnika. " Oni powiedzieli: "Czy Ty umieścisz na niej tego, kto będzie szerzył na niej zepsucie i będzie przelewał krew, kiedy my głosimy Twoją chwałę i głosimy Twoją świętość?" Powiedział: "Zaprawdę, Ja wiem to, czego wy nie wiecie

Transliteracja fonetyczna

Waith qala rabbuka lilmalaikati innee jaAAilun fee alardi khaleefatan qaloo atajAAalu feeha man yufsidu feeha wayasfiku alddimaa wanahnu nusabbihu bihamdika wanuqaddisu laka qala innee aAAlamu ma la taAAlamoona

Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn

I wspomnij, o Muhammadzie (s), kiedy twój Pan powiedział do aniołów: „Wyznaczam na ziemi namiestnika”, który będzie Moim zastępcą, wykonując w nim Moje zarządzenia – a tym [namiestnikiem] był Adam; Powiedzieli: „Czyż wyznaczysz tam kogoś, kto będzie tam czynił zepsucie przez nieposłuszeństwo i przelał krew, przelewając ją przez zabijanie, tak jak to czyniło potomstwo dżinów, ponieważ tam mieszkali, ale kiedy ulegli zepsuciu, Bóg zesłał przeciwko nim aniołów i zostali wypędzeni na wyspy i w góry; podczas gdy nieustannie wysławiamy Cię uwielbieniem, to znaczy: „Chwała i cześć Tobie mówimy” i uświęcamy Cię?, to znaczy: „Wywyższamy Cię jako transcendentnego ponad to, co Ci nie przystoi?”; lām [od laka, „Ty”] jest dodatkiem, a zdanie [wa-nuqaddisu laka, „Uświęcamy Cię”] jest kwalifikatorem poszlakowym, którego znaczenie jest następujące: „w ten sposób mamy większe prawo być Twoimi namiestnikami”); On, niech będzie wywyższony, powiedział: „Zaprawdę, wiem to, czego wy nie wiecie”, o korzyściach płynących z uczynienia Adama namiestnikiem i o tym, że wśród jego potomstwa będą posłuszni i przestępcy, a między nimi zapanuje sprawiedliwość. Powiedzieli: „Bóg nigdy nie stworzy niczego szlachetniejszego w swoich oczach niż my i bardziej doświadczonego, ponieważ zostaliśmy stworzeni przed nim i widzieliśmy to, czego ono nie widziało”. Następnie Bóg stworzył Adama z powierzchni ziemi (adīm al-ard [adīm dosłownie oznacza „skóra”]), wziął garść wszystkich jego kolorów i zmieszał z różnymi wodami, następnie postawił go na nogi i tchnął w niego Ducha, i w ten sposób stał się żywą istotą posiadającą zmysły, po tym jak był nieożywiony.