2:247Medyńska

Koran 2:247 – Sura Al-Baqarah (Krowa)

Werset 247 ze 114 sur w Świętym Koranie. Przekład Józefa Bielawskiego.

Tekst arabskiالبقرة

وَقَالَ لَهُمۡ نَبِيُّهُمۡ إِنَّ ٱللَّهَ قَدۡ بَعَثَ لَكُمۡ طَالُوتَ مَلِكٗاۚ قَالُوٓاْ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ ٱلۡمُلۡكُ عَلَيۡنَا وَنَحۡنُ أَحَقُّ بِٱلۡمُلۡكِ مِنۡهُ وَلَمۡ يُؤۡتَ سَعَةٗ مِّنَ ٱلۡمَالِۚ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصۡطَفَىٰهُ عَلَيۡكُمۡ وَزَادَهُۥ بَسۡطَةٗ فِي ٱلۡعِلۡمِ وَٱلۡجِسۡمِۖ وَٱللَّهُ يُؤۡتِي مُلۡكَهُۥ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٞ

Przekład na język polskiJózef Bielawski

I powiedział im ich prorok: "Oto Bóg posłał wam Saula jako króla." Oni powiedzieli: "Jak on może mieć władzę królewską nad nami? My przecież jesteśmy godniejsi od niego do władzy królewskiej, on nie ma nawet dosyć majątku." On powiedział: "Zaprawdę, Bóg wybrał go ponad wami i obdarzył go rozległością wiedzy' i odpowiednią postacią ciała." Bóg daje Swoje królestwo, komu chce, Bóg jest słyszący, wszechwiedzący

Transliteracja fonetyczna

Waqala lahum nabiyyuhum inna Allaha qad baAAatha lakum taloota malikan qaloo anna yakoonu lahu almulku AAalayna wanahnu ahaqqu bialmulki minhu walam yuta saAAatan mina almali qala inna Allaha istafahu AAalaykum wazadahu bastatan fee alAAilmi waaljismi waAllahu yutee mulkahu man yashao waAllahu wasiAAun AAaleemun

Wyjaśnienie / Tafsir Al-Dżalalajn

Wtedy ich prorok rzekł do nich: „Zaprawdę Bóg wzbudził wam Saula na króla”. Powiedzieli: „Jak może on być królem nad nami, skoro my mamy lepsze od niego prawa do królestwa, skoro nie należy on do pokolenia monarchów ani do pokolenia proroków; on [Saul] był garbarzem lub pasterzem; skoro nie dano mu bogactwa?”, którego może użyć do założenia królestwa. On, prorok, powiedział do nich: „Bóg wybrał go ponad wami na królestwo i bardzo go rozmnożył, w wiedzy i ciele; był on wówczas najbardziej wykształcony i najprzystojniejszy ze wszystkich synów Izraela, a także miał najdoskonalszy charakter. Bóg daje władzę królewską, komu chce, w sposób, w jaki to czyni, i nie ma sprzeciwu; a Bóg obejmuje w swojej szczodrości wiedząc o tych, którzy na to zasługują.