Koran 2:246 – Sura Al-Baqarah (Krowa)

Czy nie widziałeś historii i opowieści o soborze, zgromadzeniu synów Izraela po śmierci Mojżesza, kiedy powiedzieli do swojego proroka, mianowicie Samuela: „Poślij i ustanowij dla nas króla, aby nas zjednoczył i do którego możemy się odnosić [sprawy], a będziemy walczyć z nim na Boży sposób”. On, prorok, powiedział do nich: „Czy może być tak, że („asaytum lub „asītum), jeśli jest wam przepisana walka, nie będziecie walczyć? (allā tuqātilū jest orzeczeniem od „asā, „być może”; pytanie pytające ma na celu potwierdzenie następującego oczekiwania [sc., że nie będą walczyć]). Powiedzieli: „Dlaczego nie mielibyśmy walczyć na sposób Boga, skoro zostaliśmy wypędzeni z naszych siedzib i naszych dzieci?”, wskutek tego, że ci ostatni zostali wzięci do niewoli lub zabici, co wycierpieli z rąk Goliata i jego ludzi. Znaczenie jest takie: „Nic nie stoi na przeszkodzie, abyśmy walczyli, pod warunkiem, że nadejdzie żądanie, którego [żądaliśmy]”. Bóg, niech będzie wywyższony, mówi: Jednak kiedy została im przepisana walka, odwrócili się plecami i odwrócili się od walki w tchórzostwie, z wyjątkiem kilku z nich, którzy przekroczyli rzekę z Saulem (Tālūt), jak zostanie wspomniane; Bóg zna złoczyńców i odpowiednio im odpłaci. Następnie prorok poprosił swego Pana, aby posłał króla, a Bóg odpowiedział, wysyłając Saula.